Tęcza Twórcze rozkminki

Kolory w kinematografii.

Barwy otaczają nas ze wszystkich stron. Definiują rzeczywistość i jej postrzeganie. Kolory w kinematografii są drogą dostępu do wewnętrznego świata bohaterów i sposobem na przekazanie jakiejś opowieści – odpowiednie użycie koloru może znacznie wzmocnić opowiadaną historię i przekazać emocje głównych bohaterów. Za pomocą barw można podkreślić atmosferę świata przedstawionego, w którym toczy się akcja. Powodują one, że możemy jeszcze bardziej zanurzyć się w wizualnej fikcji. Wszystko zależy od wzajemnych związków między współwystępującymi w kadrze barwami.

Początek kina w kolorze datuje się na rok 1902, gdy w National Media Musem w brytyjskim Bradford odkryto trwający niecałe pół minuty, kolorowy, niemy film Edwarda Raymonda Turnera, przedstawiający bawiące się dzieci. Pierwszym w historii filmem kolorowym w technice technicolor był amerykański Toll of the Sea z 1922 roku. Od tamtej pory kolory w kinematografii zaczęły być bardzo istotne i dobierane nieprzypadkowo.

Barwa w dziele filmowym odgrywa nie tylko rolę estetyczną, ale i semantyczną – to jeden z podstawowych środków wyrazu. Odpowiednie użycie koloru, by stworzyć efekt harmonii, napięcia lub by zwrócić uwagę widza na konkretny motyw, może dać spektakularny efekt. Kolor wpływa na naszą psychikę i stanowi niezwykłe narzędzie w sterowaniu odbiorem danej historii.

KOŁO BARW

Koło barw, to podstawa, która w graficzny sposób przedstawia zasady mieszania się i powstawania barw. Znajduje się w nim 12 kolorów. Trzy kolory podstawowe to: czerwony, żółty i niebieski. Kolory pochodne stanowią kombinację dwóch kolorów podstawowych: pomarańcz, zieleń oraz fiolet. Kolory trzeciego rzędu stanowią natomiast połączenie kolorów podstawowych z pochodnymi.

Jaki w tym sens?

Po pierwsze, można zauważyć ciepłe kolory po prawej stronie koła, a chłodniejsze po lewej. Ciepłe kolory są jasne i energetyczne. Chłodne wyciszają i uspokajają. Roxy Radulescu, amerykańska graficzka i autorka Movies in Colorświetnie zobrazowała mapowanie kolorów w kinie analizując produkcje na podstawie wykorzystanych w nich palet kolorystycznych. Mistrzem w użyciu barw w swoich dziełach jest reżyser Wes Aderson, a jego palety kolorystyczne można zobaczyć tutaj.

Oto najpopularniejsze schematy wykorzystywane w dziełach filmowych:

Schemat DOPEŁNIENIOWY / uzupełniający

Schemat dopełnieniowy lub inaczej uzupełniający, to układ kolorów, które na kole barw leżą naprzeciwko siebie  i stanowią najbardziej kontrastowe związki, dzięki czemu podkreśla się intensywność obu kolorów. Jest to połączenie ciepłej barwy z chłodną do uzyskania kontrastu i wyrazistego efektu. Nasycenie musi jednak tworzyć przyjemny dla oka efekt i harmonijnie współgrać.

Taka kombinacja często wykorzystywana jest w dziełach filmowych, by pokazać osobowość bohaterów i przedstawić konflikt wewnętrzny, z jakim się zmagają. Zabieg ten możemy zauważyć w obrazach takich, jak: Amelia (2001, reż. Jean-Pierre Jeunet), Juno (2007, reż. Jason Reitman) oraz Take This Waltz (2011, reż. Sarah Polley). Kolory idealnie oddają tu żywiołowe charaktery  i światopoglądy głównych bohaterek.


 

Schemat analogiczny / harmonijny

Na układ analogiczny lub inaczej harmonijny, składają się kolory, które znajdują się w bliskim i równym sąsiedztwie na kole barw. Kolory te powinny współgrać i tworzyć efekt harmonii. Kolory analogiczne zwykle używane są do przedstawiania krajobrazów lub stworzenia miłego dla oka, plastycznego i naturalnego efektu. Przykładami zastosowania schematu analogicznego w kinie są np. Między Słowami (2003, Sofia Coppola), Zaginiona Dziewczyna (2014, reż. David Fincher) oraz Życie Pi (2012, reż. Ang Lee). Dobór barw przenosi widza w świat delikatny i nieco odrealniony.

 

TRIADA

Triada, to kompozycja trzech kolorów oddalonych od siebie na kole barw o stałą ilość pól. Schemat wykorzystywany był często w latach sześćdziesiątych. Przykładem takiej kompozycji z użyciem kolorów niebieskiego, czerwonego i szarości jest Szalony Piotruś (1965, reż. Jean-Luc Godard).

 

tetrada

Tetra w przekładzie z języka greckiego oznacza cztery. Na tetradę składają się dwa schematy dopełnieniowe, co daje razem cztery barwy. Przykładem zastosowania tej kombinacji kolorów są m.in. Mamma Mia (2008, reż. Phyllida Lloyd) oraz La La Land (2016, Damien Chazelle).

 

PSYCHOLOGIA KOLORU

Sposób, w jaki interpretujemy daną barwę zależy w dużej mierze od norm kulturowych, tradycji, kontekstu i osobistych doświadczeń. Poniższe wideo ilustruje ogólne skojarzenia filmowe z danym kolorem.

 

Kolor stał się bardzo istotnym narzędziem kinowym opowiadającym daną historię. Obecnie jest on integralną częścią filmu i posiada niesamowitą moc oddziaływania na odbiór obrazu przez widza.

Czy Wy również to zauważyliście podczas któregoś z seansów? Macie swoje ulubione filmy tętniące kolorami?


Sala kinowa z kolorowymi krzesełkami mieści się w Light House Cinema w Dublinie.

Więcej palet z filmów tworzy @CINEMA PALETTES i dzieli się na Twitterze.

Źródła zdjęć z paletami / image sources:
digitalsynopsis.com
moviesincolor.com
cinema5d.com

Zapisz

Related Post

About

Cześć! Jestem Ola i obecnie stacjonuję we Wrocławiu. Uwielbiam podróże w pojedynkę i dobre jedzenie. Staram się żyć pozytywnie i kreatywnie, zarażając tym innych. Tętniące kolorami miejsca i potrawy pojawiają się tu, by Was cieszyć i poprawiać nastrój – szczególnie w chwilach, gdy w sercu lub za oknem przeważają demotywujące szarości.

  • Wow! Ale świetny wpis! Nawet nie wiedziałam, że to tak funkcjonuje…
    Jestem pod wrażeniem tego artykułu i zaraz podam dalej innym miłośnikom kinematografii :)
    Przyznam szczerze, że rzadko zwracam uwagę na kolory filmów – pewnie dlatego, że oglądam głównie stare, czarno-białe produkcje… ;)

    • Wtedy to dopiero mieli wyzwanie bez kolorów! Muszę wczytać się w historię filmu, bo zaciekawiła mnie, gdy robiłam rozeznanie do wpisu.
      Bardzo się cieszę, że okazał się wartościowy!

  • Wpis zupełnie z innej bajki, ale masz mnie nim. Lubię takie nowinki, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Tzn. coś tam wiedziałam, ale nie do końca ;) Teraz na pewno będę zwracać na kolory w filmie ;)

    • Super, że wpis kinematograficzny Ci się spodobał i mogłaś dowiedzieć się czegoś nowego! Ja też oglądam teraz filmy z innym podejściem. :-) Pozdrawiam ciepło!

  • Poruszylas bardzo ciekawa kwestie Ola. Sin City widzialas? Polecam,nigdzie indziej kolor nie dziala na wyobraznie tam 😱

    • Sin City, to nie moje klimaty, bo trochę za bardzo emocjonalnie w to wchodzę i szybko wyłączyłam. :) Ale czytałam w ramach researchu artykuł o tym filmie właśnie. Dzięki! :)

  • Ja uwielbiam filtry w filmach. Na kolory aż tak nie zwracam uwagi, a bardziej na grę filtrów w zależności od nastroju, klimatu. Od razu wiadomo z czym mamy fo czynienia.

  • No to znaczy, że jestem w temacie kolorów zupełnie zielona :D jaki paradoks :D może i rzucały mi się w oczy kolory w trakcie filmów, ale nie miałam pojęcia, że to nie bierze się z niczego :D Super! Uwielbiam takie nowości! ♥

    • Bardzo się cieszę Milena, że coś nowego udało mi się Tobie pokazać i przekazać. :) Też mnie to bardzo zaskoczyło, jak wiele kolory znaczą w kinie. :)

  • Bardzo ciekawy i niebanalny wpis :)

  • Czytajswiat.pl

    Nie miałam pojęcia, że dobór kolorów w filmach może mieć swoje nazwy i być tak ważnym elementem! Ale to prawda, że kolory tworzą klimat obrazu! No i jestem pod wrażeniem tego kina. Niesamowicie wygląda!

    • Ja też się zdziwiłam, że znaczenie barw w kinie jest aż tak duże i kupiłam już kilka książek, by wdrożyć się w ten temat jeszcze bardziej. :) Ciekawa sprawa! A kino jest niesamowite, w innej sali kolorowe są też ściany. :)

  • Ola tym postem masz mnie – barwy w kinie to świetny temat do pisania :)
    Od siebie mogę dodać ten link – https://twitter.com/CINEMAPALETTES – pokazuje na twitterze kadry z popularnych filmów rozłożone na palety kolorystyczne. Jednym z moich ulubionych reżyserów, który fantastycznie operuje kolorami na ekranie jest Wess Anderson, w tym mój ulubiony Grand Butapest Hotel czy Fantastic Mr. Fox <3

    • Miałam przeanalizować kilka filmów Andersona, ale nie starczyło mi miejsca – okazuje się, że korzysta z jeszcze innego zestawienia barw. :D Dziękuję za link, zaraz go dodam do posta!

  • Ostatnio oglądałam jakąś dziką ilość filmików o kolorze, montażu i dźwięku w filmi, fascynujące tematy! Uwielbiam jeszcze palety kolorów w filmach Andersona :)

  • Kajetan Sobczak

    Bardzo ciekawe ujęcie tematu. :)

  • Świetny tekst, kapitalnie ujęłaś temat!

  • Raven-azarath

    Świetna analiza kolorów. Nie zdawałam sobie nawet z tego sprawy!

    • Wciągający temat. :) Okazuje się, że kolory są istotne w każdej sferze życia hehe. :) Pozdrawiam ciepło!

  • O, jak świetnie, że podlinkowałaś kanał Marcina. Strasznie go lubię za sposób, w jaki potrafi przekazać czasem bardzo skomplikowaną wiedzę. Z niecierpliwością czekam na nowe materiały i na pewno jest jedną z osób, dzięki której jestem o wiele bardziej wyczulona i świadoma filmu. No i materiał o kolorach był jednym z moich ulubionych :)

    • Odkryłam kanał Marcina i przepadłam – jest świetny! Cieszę się, że na niego trafiłam. :-)

  • Wow, poczułam się, jakby ktoś mi otworzył oczu na rzeczywistość, której do tej pory nie dostrzegałam…odtąd oglądając filmy, będę widzieć więcej :)

  • Bardzo interesujący wpis, Olu. Nigdy nie myślałam w ten sposób o kolorach w filmie. Bardzo ciekawe.